Zo hadden we Lotte die haar boekbespreking 'ik mik raak' presenteerde. Ze had een mooi knutselwerkje gemaakt met een aap in een boom die koekjes pakte met zijn voeten.
Het goedkeurende oog van de kinderen gaf voldoening. Lotte beet de spits af met haar boekbespreking en er zullen er nog meer volgen.
Lian had zijn nieuwsberichtje over de bultrug klaar en toonde deze nog even aan de klas.
Mariek had ook een nieuwsberichtje bij over de vissersvloten in Spanje die geld krijgen maar toch vissen vangen zonder dat dit mag. Direct waren er reacties 'ei, vis' en 'allez ik vind dat lekker hoor'. We bespraken het onderwerp even maar... verder kwamen we er niet mee.
Thor had heel wat werkjes mee. Zo had hij een boek bij waar uitleg stond over hoe je makkelijk vlindertjes kan maken. Dit hebben we ondertussen gekopieerd en de kinderen kunnen binnenkort zelf aan de slag want eerst moeten onze dingendrukwerkjes af van toen we O jaar waren.
Verder had Thor ook een nieuwsberichtje bij over het schip dat gevonden was in de Atlantische Oceaan waar 219 ton zilver op gevonden was. Het schip lag al van 1941 op de bodem van de Oceaan. We gingen dit dan maar even op onze tijdslijn zetten. Het artikel ging verder dat het schip gezonken was door een Duitse aanval. De vraag hoe dit kwam was snel uit de weggeruimd door een wakkere Ska die even vertelde dat er vroeger een oorlog was waar Duitsland iets mee te maken had. WO II kwam ook op onze tijdslijn te staan maar meer uitleg is daar niet gegeven want... we zaten met een ander probleem. Hoeveel is 219 ton? Ah, dat zijn 219 tonnen! Je weet wel zo van die houten tonnen. Nee, regentonnen...
Dan maar het woordenboek nemen maar... daar kwamen we weer op houten tonnen uit. Dan maar even het beeldwoordenboek erbij gehaald en...
Ja, hoor. Hier stond wel iets. Maar wat was nu een ton. Het woordje ton werd snel gevonden maar het bijpassende prentje zorgde nog voor verwarring. We besloten om toch maar even verder te gaan met de kring.
Jesse had een haaientand bij. Elias (die ook bij de pinken was) vertelde ons dat haaien 2 rijen tanden hebben. Ik vertelde hen dan ook even dat dit was omdat haaien regelmatig tanden verliezen en dat ze wel tanden nodig hebben om hun prooi te vangen. Haaien hebben dus meer tanden dan wij!
Jesse had ook nog een zandloper bij waar hij een heel bijzonder spelletjes mee speelde. Hij schudt de zandloper heen en weer en dan heb je soms meer langs de ene kant dan langs de andere kant...
Meer, minder, groter dan, kleiner dan, gelijk aan... we maakten het visueel aan de hand van Jesse zijn zandloper.
Charlotte kwam op haar beurt met een nieuwsberichtje binnenvallen over een vrouw die graag 700 kg (nee dit is geen drukfout) wil wegen. We vonden de vrouw nu al heel dik en ze weegt amper 280 kg. Dit kan toch niet goed zijn was het algemeen besluit maar... hoeveel wegen we zelf? En hoeveel keer kunnen wij in die mevrouw?
Ik kopieerde de personenweegschaal en ging met de kinderen op zoektocht naar ons eigen gewicht. De kinderen gingen op de weegschaal staan en ik tekende de pijl op de juiste plaats zodat we later op de dag verder konden zoeken naar het antwoord op onze vraag.
Als alles klaar was gingen we in de kring samen zitten om dit iedereen z'n gewicht te bepalen.
20 kg en 30 kg was makkelijk maar... al die andere dingen dan... Ah, er zitten nog kleine streepjes tussen de 20 en de 30. Hoeveel streepjes? Ah, 10. En ja hoor, het klopte als een bus dus... het duurde niet echt lang of iedereen wist hoeveel we wegen! De getallen werden gerangschikt van klein naar groot. Nee dat is kleiner dan dat... Tot het hele plaatje klopte... maar we konden daar de zandloper van Jesse toch nog even gebruiken. En dit was dan het eindresultaat van ons lesje levend rekenen...
Ik moest ook nog snel even alles uitrekenen of we nu meer of minder wegen dan die mevrouw van 280 kg en ja hoor... we wegen meer.. 358 kg... Oei, moeten we nu op dieet? ;)
Ik ging nog even in de rekenhoek snuffelen en vond nog wel meer weeginstrumenten. De balans, de keukenweegschaal, de personenweegschaal (maar die hadden we al).
Dit wordt weer een werkje voor volgende week. Wat weegt er meer en wat minder en... dan nog de juiste symbooltjes gebruiken van Jesse zijn zandloper en we zijn weer een ervaring rijker!
Dit noem ik nu echt droomvoorbeeldjes. Vanuit het kind, over het kind, voor het kind, door het kind...
Wat is het toch fijn om in een freinetklas te kunnen staan!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten